Gastblog Marcelle Hendrickx

Een stad als Tilburg kan niet zonder cultuur. Sterker nog, het máákt onze stad. De laatste jaren heb ik als wethouder gezien hoe onze stad een nieuwe identiteit heeft gekregen. Een identiteit die is ontstaan op basis van de creativiteit van onze kunstenaars, makers en inwoners. Een identiteit die gericht is op de toekomst, op anders durven denken en op onze  internationale ambities. Kortom, een identiteit die past bij een stad als Tilburg. Daar ben ik trots op, en dat wil ik graag met u delen. Daarom wil ik u vandaag meenemen op een wandeling door onze stad. Een wandeling waarin we kunnen zien hoeveel er in vijf jaar tijd is gebeurd in Tilburg.

We beginnen in de Spoorzone. Nog niet zo lang geleden een vervallen industriegebied. Een gebied waar je vijf jaar geleden langsliep zonder om te kijken. Er was potentie, maar geen invulling. Hoe anders is ons beeld nu? Mensen lopen nu niet meer langs zonder om te kijken, sterker nog: mensen komen speciaal naar Tilburg om dit te zien.

De LocHal ademt onze stad. Het spoor, de industrie en onze textielhistorie komen hier samen. En dat valt op: in 2019 werd de LocHal uitgeroepen tot één van de vier beste bibliotheken ter wereld. Later in het jaar is de LocHal op het prestigieuze World Architecture in Amsterdam uitgeroepen tot het beste gebouw ter wereld. Met veel moed, samenwerking en energie hebben we dat voor elkaar gekregen. Op z'n Tilburgs: sámen.



Er is meer, veel meer. In de Hall of Fame heeft onze jeugd ruimte voor sport en cultuur. Rappers, bands en streetartists hebben hier hun vaste plek. Dit jaar verwelkomt onze stad hier  skateboard-talent uit heel Nederland tijdens het NK skateboarden. Maar ook de Koepelhal, Club Smederij en De Boemel zorgen dat dit gebied bruist. Wie had dat vijf jaar geleden durven dromen?



Aan de andere kant van het spoor zien we het oude postkantoor. Na jarenlange leegstand gaf een culturele ondernemer met veel lef invulling aan het gebouw. Doloris Meta-Maze bevestigt de internationale allure van onze stad. Niet Parijs of London volgt Berlijn op, nee, het is Tilburg. In het doolhof van 40 kamers, gevuld met surrealistische kunst, waan je je in een droomwereld. De identiteit van onze stad is hier te vinden in een wisselwerking tussen horeca, cultuur en ondernemerschap.

We moeten door, er is nog zoveel te zien in de stad. Vanuit de Spoorzone lopen we richting museum de Pont. We zien aan lantaarnpalen kleine ijzeren symbolen hangen;  de tekens van de verhalenroute. We stoppen en luisteren naar een verhaal over de geschiedenis van onze stad, daarna zien we het volgende symbool alweer hangen. Al luisterend lopen we de verschillende verhalen af en na het laatste verhaal op de route bevinden we ons in het Wilhelminapark. Aan het park staat het Goretti-pand. Hier werken onze makers in de vele ateliers die beheerd worden met ondersteuning van de Gemeente. Maar ook PARK is hier gevestigd, een van onze kunstenaarsinitiatieven. In de voormalige Goretti-kapel krijgen onze mid-career talenten de ruimte om hun werk te tonen, zich verder te ontwikkelen en hun netwerk te vergroten. Ik ben ervan overtuigd dat sommigen over een aantal jaar te zien zijn bij onze volgende bestemming, Museum de Pont.

Als we het voorplein van Museum de Pont oplopen worden we stil. Hier zie je meteen het indrukwekkende kunstwerk Sky mirror, dat op onnavolgbare wijze de lucht weerspiegelt. De maker, Anish Kapoor, is een van de meest toonaangevende kunstenaars op het wereldtoneel, met werken in de publieke ruimte van Chicago en Londen, maar ook in Tilburg! Zijn persoonlijke band met Tilburg komt hier tot uiting. Het is een cadeau voor Hendrik Driessen -  het is een cadeau voor onze stad. Ik weet nog goed toen ik het sculptuur mede mocht onthullen. Het is een van de mooiste momenten uit mijn bestuursperiode. Naast Anish Kapoor zelf was ook de familie De Pont en Prinses Beatrix aanwezig. Samen hebben we genoten van de onthulling van dit prachtige werk.

We zouden nog uren kunnen staren naar het werk, maar we moeten door. Onze laatste bestemming is meteen ook de grootste. We keren terug naar de Spoorzone, in een kleine tien minuten lopen we naar het Spoorpark. Vijf jaar terug zagen passagiers in de trein hier een oud rangeerterrein. Verlaten spoorwegen, graffiti en verwildering was je welkom in Tilburg. Wie had toen durven dromen dat hier in vijf jaar tijd het mooiste park van Nederland zou liggen? Het grootste burgerinitiatief van ons land, gebouwd op de energie, creativiteit en ambitie van Tilburg. Een park dat er mede voor zorgde dat onze gemeente werd uitgeroepen tot beste overheidsorganisatie van 2019. Op warme dagen zie je hier onze internationale studenten uit Talentsquare genieten van de zon. De horeca zorgt ervoor dat niemand iets te kort komt. Natuurlijk hoef je voor kunst of cultuur ook hier niet ver te zoeken. Bezoekers van een van onze vele festivals staan hier op de camping. De Rits van Marieke Vromans vormt letterlijk de verbinding van het Park. Om het allemaal te overzien moeten we de hoogte in. We sluiten onze wandeling af op de onlangs geopende Kempentoren.

Op 30 meter hoogte blikken we terug op de wandeling de we hebben afgelegd. In een wandeling van minder dan een uur hebben we gezien hoe onze stad in vijf jaar is veranderd. Een transformatie waarbij kunstenaars, dansers, muzikanten en schrijvers een hele belangrijke rol hebben gehad. Daarom staan ze steeds meer centraal in de ontwikkeling van onze stad. En ik heb u nog lang niet alles laten zien. De andere kant van het spoor biedt nog veel meer moois. Laat staan wat er achter de voordeuren gebeurt. In de ateliers, werkplaatsen en (dans)studio’s. Bij de kunstopleidingen, in de scholen en bij mensen thuis. We zagen hoe Tilburg zich mag spiegelen aan grote internationale steden van allure. We zagen hoe ons talent de ruimte krijgt én hoe ons talent de ruimte inricht. We zagen hoe Tilburg internationale en nationale prijzen wint. We zagen samenwerking, ambitie, creativiteit, ondernemerschap en moed. We zagen de identiteit van onze stad. We zagen de waarde van cultuur in Tilburg, Stad van Makers.

Marcelle draagt de pen over aan Jaap van Ham, ondernemer en onder andere intiatiefnemer van Doloris rooftopbar. Lees over zijn favoriete kunststuk in de komende gastblog!